5 months ago | Linco news
داغ شدن سیم و کابل در سیستم برق ساختمان، فراتر از یک ایراد فنی ساده، نشانی از وجود یک بحران پنهان است که میتواند در هر لحظه منجر به فاجعه شود. سیم ها و کابل ها به عنوان شریان های اصلی انتقال انرژی، طوری طراحی شدهاند که جریان الکتریکی را با کمترین میزان مقاومت از خود عبور دهند. اما زمانی که تعادل میان توان عبوری و ظرفیت هادی به هم میخورد، انرژی الکتریکی به انرژی گرمایی تبدیل شده و دمای روکش کابل به شدت بالا میرود. نادیده گرفتن این حرارت غیرعادی نه تنها باعث تخریب زودرس عایق کابل میشود، بلکه طبق آمارها، عامل اصلی بیش از ۵۰ درصد آتش سوزی های خانگی در ایران است. شناخت دلایل ریشه ای این پدیده، اولین گام در جهت ایمن سازی ساختمان و محافظت از جان و مال ساکنان محسوب میشود.
از نظر فیزیکی، عبور جریان الکتریکی از هر رسانایی که مقاومت داشته باشد، تولید گرما میکند که به آن اثر ژول میگویند. در حالت عادی و با انتخاب سیم و کابل استاندارد، این گرما بسیار ناچیز است و از طریق بدنه کابل به محیط منتقل میشود. اما مشکل زمانی آغاز میشود که این گرما از توان دفع حرارتی کابل فراتر رود. داغ شدن سیم و کابل زمانی اتفاق میافتد که یا جریان عبوری بیش از حد مجاز باشد و یا مقاومت هادی به دلیل فرسودگی و کیفیت پایین مس، افزایش یافته باشد.
هر چه دمای هادی بالاتر برود، مقاومت الکتریکی آن نیز طبق قوانین فیزیک بیشتر میشود و این یک چرخه مخرب ایجاد میکند؛ گرمای بیشتر منجر به مقاومت بیشتر و مقاومت بیشتر منجر به تولید گرمای تصاعدی میشود. این فرآیند تا جایی ادامه مییابد که عایق پلاستیکی دور سیم ذوب شده و جرقه ایجاد شود. به همین دلیل است که مهندسان برق همواره بر خرید محصولات باکیفیت از برند های معتبری همچون لینکو تاکید دارند تا از همان ابتدا، پارامتر های مقاومتی در بهینه ترین حالت ممکن قرار داشته باشند.

عایق های سیم و کابل معمولا از جنس PVC یا پلیمر های مشابه هستند که آستانه تحمل حرارتی مشخصی دارند. داغ شدن سیم و کابل به صورت مداوم، باعث پدیدهای به نام پیرشدگی حرارتی میشود. در این حالت، مواد نرم کننده موجود در پلاستیک تبخیر شده و عایق به مرور زمان خشک، ترد و شکننده میشود. سیم هایی که مدام داغ میشوند، پس از مدتی با کوچکترین جابجایی یا لرزش دچار ترک خوردگی شده و مس لخت آنها با زمین یا سیم های مجاور تماس پیدا میکند. این فرسودگی زودرس باعث میشود سیستم برق کشی ساختمان که باید حداقل ۳۰ سال عمر کند، در کمتر از ۵ سال از کار بیفتد. علاوه بر خطر آتشسوزی، نشت جریان از عایق های آسیبدیده باعث افزایش بی رویه قبض برق و خطر برق گرفتگی غیرمستقیم از طریق دیوار های مرطوب میشود. بنابراین، هزینه کردن برای پیشگیری از داغ شدن سیم و کابل، در واقع صرفه جویی در هزینه های کلان تعمیرات و بازسازی زیر ساخت های ساختمان در آینده است.
دلایل متعددی برای این پدیده وجود دارد که برخی به کیفیت محصول و برخی به نحوه استفاده و طراحی سیستم بازمیگردد. یکی از شایع ترین دلایل، انتخاب سطح مقطع نامناسب برای مصرف کننده های پرقدرت است. برای مثال استفاده از سیم ۱.۵ برای کولر گازی که جریان لحظهای بالایی میکشد، باعث میشود سیم مانند فتیله داغ شده و در مدت کوتاهی بسوزد. تطابق میان آمپراژ مصرفی دستگاه و ظرفیت حمل جریان سیم، حیاتیترین اصل در سیمکشی ساختمان است که متاسفانه گاهی برای کاهش هزینهها توسط مجریان غیرمتخصص نادیده گرفته میشود.
دلیل مهم دیگر، وجود اتصالات سست در پریزها، کلید ها یا جعبه فیوز است. وقتی پیچ های ترمینال به خوبی محکم نشده باشند، سطح تماس کاهش یافته و مقاومت در نقطه اتصال به شدت بالا میرود. در این شرایط، سیم ممکن است در طول مسیر خنک باشد اما در محل اتصال به کلید یا فیوز به شدت داغ شود. داغ شدن سیم و کابل در محل اتصال، معمولا با بوی سوختگی پلاستیک و سیاه شدن لبه های کلید و پریز همراه است که باید بلافاصله توسط تکنسین بررسی و رفع شود.
کیفیت رسانا نقش مستقیمی در دمای کارکرد کابل دارد. بسیاری از محصولات ارزانقیمت موجود در بازار از مس های بازیافتی با ناخالصی بالا یا آلیاژ های آلومینیوم با روکش مس (CCA) ساخته شدهاند. مس ناخالص مقاومت الکتریکی بیشتری دارد و در نتیجه هنگام عبور جریان، گرمای بسیار بیشتری نسبت به مس خالص تولید میکند. داغ شدن سیم و کابل در محصولاتی که خلوص مس آنها پایین است، حتی در بار های عادی نیز مشاهده میشود.
برند لینکو با استفاده از مس آنیل شده با خلوص ۹۹.۹ درصد، تضمین میکند که هادی کابل کمترین تلفات انرژی و کمترین تولید گرما را داشته باشد. استفاده از سیم های تقلبی که تعداد رشتههای آنها کمتر از حد استاندارد است نیز باعث کاهش سطح مقطع واقعی و در نتیجه داغ شدن سریع سیم میشود. خریداران باید بدانند که هیچ ارزانی در سیم و کابل بی حکمت نیست و معمولا به قیمت کاهش امنیت ساختمان تمام میشود.
اضافه بار (Overload) زمانی رخ میدهد که مجموع جریان کشیده شده توسط وسایل برقی، از ظرفیت مجاز کابل اصلی ساختمان فراتر رود. استفاده همزمان از اتو، ماشین لباسشویی، ظرفشویی و جاروبرقی در یک مدار واحد، فشار مضاعفی به سیم ها وارد میکند. در این حالت داغ شدن سیم و کابل به صورت سراسری در کل شبکه سیم کشی رخ میدهد. اگر فیوز های محافظتی (کلید مینیاتوری) با دقت انتخاب نشده باشند یا غیراستاندارد باشند، جریان اضافی را قطع نمیکنند و اجازه میدهند سیم ها تا سرحد ذوب شدن داغ شوند.
این مشکل به ویژه در ساختمان های قدیمی که سیمکشی آنها برای بار های سبک دهه های گذشته طراحی شده، بسیار جدی است. وسایل برقی مدرن مصرف انرژی بالایی دارند و زیر ساخت های قدیمی توان پاسخگویی به این نیاز را ندارند. در چنین مواردی، تنها راهکار قطعی برای جلوگیری از داغ شدن سیم و کابل، بازسازی سیم کشی و استفاده از کابل های با ظرفیت بالاتر و مطابق با استاندارد های روز در بخش های اصلی توزیع برق ساختمان است.

برای جلوگیری از خطرات ناشی از داغ شدن سیم و کابل، اولین گام طراحی مهندسی و سایزینگ درست سیم ها است. همیشه باید سیمی انتخاب شود که ظرفیت جریان آن حدود ۲۰ درصد بیشتر از حداکثر جریان مورد نیاز باشد (حاشیه امنیت). همچنین استفاده از لوله های برق با قطر مناسب (مانند لوله پولیکا یا فلکسی) اجازه میدهد هوا در اطراف سیم ها جریان داشته باشد و گرمای تولید شده به راحتی دفع شود. انباشت بیش از حد سیم در یک لوله تنگ، یکی از عوامل تشدیدکننده دما است.
بازرسی های دوره ای و آچارکشی اتصالات نیز اهمیت بالایی دارد. با گذشت زمان و به دلیل لرزش های ریز یا تغییرات دما، پیچ های ترمینال شل میشوند. محکم کردن این پیچ ها در جعبه فیوز و پریز ها میتواند از ایجاد نقاط داغ جلوگیری کند. همچنین استفاده از تجهیزات حفاظتی استاندارد مانند کلید های مینیاتوری با منحنی قطع مناسب و محافظ جان، به محض احساس اضافه جریان یا نشت برق، مدار را قطع کرده و از داغ شدن سیم و کابل جلوگیری میکنند.
چیدمان کابل ها در سینی کابل و داکت ها تاثیر مستقیمی بر دمای آنها دارد. کابل هایی که به صورت خوشه ای و نامنظم روی هم ریخته شدهاند، امکان دفع حرارت ندارند. طبق استاندارد های نصب، باید بین کابل های قدرت فاصله مشخصی وجود داشته باشد تا جریان هوا برقرار شود. داغ شدن سیم و کابل در داکت های پلاستیکی بسته بسیار شایع تر است، زیرا پلاستیک خود به عنوان عایق حرارتی عمل کرده و گرما را در داخل داکت محبوس میکند.
در پروژه های صنعتی و بزرگ، استفاده از سینی کابل های مشبک توصیه میشود که تبادل حرارتی عالی با محیط دارند. اگر مجبور به عبور تعداد زیادی کابل از یک مسیر هستید، باید از (ضرایب کاهش جریان) استفاده کنید؛ یعنی جریانی که از کابل عبور میدهید باید بسیار کمتر از جریان نامی آن در هوای آزاد باشد. رعایت این نکات ظریف مهندسی، از هزینه های سنگین تعویض کابل های سوخته در آینده جلوگیری میکند.
در مکان هایی که دمای محیط به طور طبیعی بالاست (مانند آشپزخانه های صنعتی، نزدیکی موتورخانه ها یا زیر تابش مستقیم خورشید)، باید از کابل های تخصصی با روکش های مقاوم به حرارت استفاده کرد. کابل های معمولی در دمای محیطی بالا، ظرفیت انتقال جریان خود را به شدت از دست میدهند. داغ شدن سیم و کابل در این محیط ها با سرعت بیشتری رخ میدهد زیرا کابل توانایی دفع گرمای داخلی خود را به محیط گرم اطراف ندارد.
کابل های با عایق سیلیکونی یا XLPE گزینه های مناسبی برای این شرایط هستند. محصولات لینکو با تنوع در متریال روکش، این امکان را به کارفرمایان میدهند که متناسب با دمای محیط پروژه، محصولی انتخاب کنند که دچار افت عملکرد نشود. به یاد داشته باشید که حتی یک کابل استاندارد اگر در محیطی گرمتر از حد طراحی اش قرار بگیرد، دچار اضافه دمای خطرناک خواهد شد.
آتش سوزی های الکتریکی یکی از سخت ترین نوع حریق ها برای مهار هستند، زیرا سیم ها در داخل دیوار ها و سقف های کاذب پنهان شدهاند و تا زمانی که دود و شعله به بیرون سرایت نکند، کسی متوجه حریق نمیشود. داغ شدن سیم و کابل باعث ذوب شدن عایق شده و ایجاد آرک (جرقه) الکتریکی میکند. دمای این جرقه ها به بیش از ۳۰۰۰ درجه سانتیگراد میرسد که میتواند به راحتی چوب، کاغذ و مواد سوختنی اطراف سیم را شعلهور کند.
یکی دیگر از خطرات، تولید گاز های سمی ناشی از سوختن روکش های پلاستیکی است. بسیاری از تلفات در حریقهای ساختمانی ناشی از استنشاق گاز کلر و سایر سموم تولید شده از ذوب شدن سیم ها میباشد. برای کاهش این خطرات در اماکن عمومی، استفاده از کابل های هالوژن فری یا LSZH که در هنگام داغ شدن دود سمی تولید نمیکنند، الزامی است. ایمنی برق ساختمان پیوندی ناگسستنی با پیشگیری از داغ شدن سیم و کابل دارد.
گرمای بسیار ناچیز به دلیل عبور جریان بالا در وسایل پرمصرف تا حدی قابل قبول است، اما اگر کابل به قدری داغ شود که لمس آن دشوار باشد یا بوی پلاستیک استشمام شود، نشانه وجود مشکل در دوشاخه یا ضعیف بودن سیم است.
سیاه شدن دور پریزها، شل شدن بدنه پریز بر اثر حرارت، پریدن مکرر فیوز بدون دلیل مشخص و شنیدن صدای وزوز از داخل دیوار، همگی نشانه های داغ شدن سیم و کابل هستند.

داغ شدن سیم و کابل یک هشدار جدی است که نشان میدهد سیستم الکتریکی ساختمان شما تحت فشار غیرمجاز است. پیشگیری از این پدیده با سه اصل ساده امکان پذیر است: انتخاب صحیح سایز سیم، خرید محصولات باکیفیت و استاندارد، و نظارت بر اتصالات و بار مصرفی. هرگز اجازه ندهید قیمت پایین سیم های متفرقه شما را وسوسه کند، چرا که هزینه ناشی از یک حریق الکتریکی با هیچ صرفه جویی اولیه قابل مقایسه نیست. برند لینکو به عنوان شریک مورد اعتماد شما در صنعت برق، با تولید سیم و کابل های مطابق با آخرین استاندارد های بین المللی، پایداری و ایمنی را به ساختمان های شما میآورد. محصولات ما با بهرهگیری از مس خالص و روکش های پلیمری باکیفیت، مقاومت فوق العادهای در برابر اضافه دما دارند. برای انتخاب هوشمندانه و پیشگیری از خطرات داغ شدن سیم و کابل در پروژه های خود، میتوانید از مشاوره رایگان متخصصان فنی ما بهرهمند شوید تا روشنایی و گرمای خانه شما، همیشه از مسیر امن و استاندارد تامین شود. امیدواریم که مطالب این وب سایت بری شما مفید واقع شده باشند. در صورت تمایل میتوانید از سایر مطالب ما نیزدیدن فرمایید، با تشکر از همراهی شما...