در هر شبکه مخابراتی پایدار و قابل اطمینان، کیفیت و استاندارد بودن کابل های مخابراتی نقشی اساسی دارد. بسیاری از مشکلاتی که در لایه های بالاتر شبکه به صورت قطع و وصل شدن ارتباط، کاهش پهنای باند، خطای زیاد یا تاخیر غیر عادی دیده می شود، در نهایت به انتخاب اشتباه یا تولید غیر استاندارد کابل مخابراتی بر می گردد.در این پست، با تکیه بر استاندارد های بین المللی و تجربه عملی در پروژه های مخابراتی و شبکه، مهم ترین استانداردها، الزامات طراحی و آزمون های حیاتی در تولید کابل های مخابراتی را مرور می کنیم تا مهندسان شبکه، ناظرین و تیم های خرید بتوانند تصمیم دقیق تری بگیرند.

تعریف کابل های مخابراتی و دامنه کاربرد

کابل های مخابراتی به طور کلی به مجموعه کابل هایی گفته می شود که برای انتقال سیگنال های داده، صوت، تصویر و سیگنال های کنترلی در شبکه های مخابراتی و ارتباطی استفاده می شوند. این کابل ها می توانند بر پایه مس یا فیبر نوری باشند و در محیط های مختلفی مانند داخل ساختمان، بیرون ساختمان، شبکه های محلی، بکبون شهری و بین شهری استفاده شوند.

کابل مخابراتی بر خلاف کابل قدرت برای انتقال انرژی الکتریکی طراحی نشده است، بلکه تمرکز آن بر حفظ کیفیت سیگنال، کاهش تلفات، کاهش نویز و تضمین پایداری ارتباط در طول عمر پروژه است.

دسته بندی کاربردی کابل های مخابراتی

کابل های مخابراتی را می توان بر اساس کاربرد و محیط نصب به چند گروه اصلی تقسیم کرد:

• کابل های مخابراتی برای انتقال داده در شبکه های محلی و سازمانی
• کابل های مخابراتی برای انتقال صوت و سیگنال های تلفنی
• کابل های بکبون شهری و بین شهری (فیبر نوری و مسی)
• کابل های فضای باز و خاکی (Outdoor و Direct Burial)
• کابل های داخل ساختمان و رایزر و شفت ها
• کابل های مخصوص محیط های صنعتی، نفت و گاز و مناطق با خطر حریق بالا

در هر یک از این دسته ها، استانداردها و الزامات طراحی و تست متفاوت است. برای مثال کابل های مخابراتی مورد استفاده در تونل ها و مترو باید الزامات سختگیرانه ای در برابر حریق، دود و گاز های خورنده داشته باشند، در حالی که کابل های هوایی باید در برابر UV و تغییرات دما و باد مقاوم باشند.

بیشتر بدانید: تفاوت کابل های مخابراتی هوایی و زمینی

تفاوت با کابل های شبکه IT و کابل های نیرو از منظر استاندارد سازی

گرچه در بسیاری از موارد، اصطلاح کابل شبکه و کابل های مخابراتی به جای هم به کار می رود، اما از نگاه استانداردی، تفاوت های مهمی وجود دارد:

• کابل های شبکه IT (مثل کابل های زوج تابیده Cat6 و Cat6a) معمولا بر اساس استانداردهای TIA 568 و ISO IEC 11801 تعریف می شوند و برای انتقال اترنت و پروتکل های شبکه در محدوده یک ساختمان یا سایت طراحی شده اند.
• کابل های مخابراتی در مفهوم گسترده تر، علاوه بر کابل های شبکه، شامل کابل های فیبر نوری بکبون، کابل های هوایی، خاکی، کابلی های مسی تلفنی چند زوج و کابل های صنعتی نیز می شوند.
• کابل های نیرو بر اساس استاندارد های دیگری مانند IEC 60502 و مشابه آن طراحی می شوند و تمرکز آنها بر تحمل ولتاژ و جریان و الزامات ایمنی الکتریکی است، نه پارامترهای مخابراتی مانند تضعیف، تاخیر انتشار، تداخل نزدیک و دور و غیره.

بنابراین در انتخاب کابل های مخابراتی باید به استاندارد های مخابراتی و شبکه ای مربوط به آن توجه شود، نه صرفا به ولتاژ و مقطع هادی.

استاندارد های مرجع بین المللی در کابل های مخابراتی

برای تولید، آزمون و به کارگیری کابل های مخابراتی، چند خانواده استاندارد بین المللی نقش کلیدی دارند. آشنایی با این استانداردها برای هر مهندس شبکه ضروری است.

استانداردهای IEC و ISO IEC

سازمان IEC در زمینه کابل های مخابراتی به ویژه کابل های فیبر نوری و کابل های مسی داده، استاندارد های پایه ای ارائه می کند:

• خانواده IEC 60794: استاندارد های طراحی، ساخت و آزمون کابل های فیبر نوری برای کاربرد های مخابراتی. این خانواده شامل بخش های متعددی است که مشخصات مکانیکی، محیطی و روش های آزمون را پوشش می دهد.
• استاندارد IEC 61156: برای کابل های زوج تابیده مسی مورد استفاده در سیستم های متعادل (Balanced) مانند کابل های Cat5e, Cat6, Cat7 و بالاتر. این استاندارد پارامترهایی مانند تضعیف، NEXT، FEXT، مقاومت، ظرفیت خازنی و غیره را تعریف می کند.

از طرف دیگر، استاندارد ISO IEC 11801 زیرساخت مخابراتی ساختمان را تعریف می کند و مشخص می کند چه نوع کابل های مخابراتی و کانال های ارتباطی برای کاربرد های مختلف در ساختمان های اداری، صنعتی و مراکز داده مناسب هستند.

·        استاندارد های ITU T برای فیبر نوری

سری G.65x در ITU T یکی از پایه ای ترین مراجع در طراحی فیبر نوری مورد استفاده در کابل های مخابراتی است:

• ITU T G.652: تعریف فیبر نوری تک حالته استاندارد (Standard SMF) که در بسیاری از شبکه های مخابراتی شهری و بین شهری استفاده می شود.
• ITU T G.657: تعریف فیبر نوری با خمش پذیری بهبود یافته برای استفاده در فضا های محدود، داخل ساختمان و نقاطی که شعاع خمش کوچک است. این نوع فیبر در کابل های مخابراتی مورد استفاده در شبکه های دسترسی و FTTH بسیار مهم است.

شناخت این استانداردها در زمان بررسی دیتاشیت کابل های مخابراتی فیبر نوری اهمیت دارد، زیرا نوع فیبر بر نحوه نصب، حداقل شعاع خمش و عملکرد شبکه تاثیر مستقیم می گذارد.

·        استانداردهای TIA EIA و ANSI

در حوزه کابل های مسی شبکه و برخی الزامات فیبر، استانداردهای TIA EIA به ویژه در بازارهای آمریکایی و بین المللی رایج است:

• TIA 568: استاندارد اصلی برای کابل کشی ساخت یافته شبکه های داده، که کلاس های عملکردی مانند Cat5e, Cat6, Cat6a و بالاتر را تعریف می کند.
• TIA 758: استاندارد برای کابل کشی خارج از ساختمان (Outside Plant) که به کابل های مخابراتی در فضای باز می پردازد.
• TIA 942: استاندارد طراحی مراکز داده که الزامات کابل های مخابراتی مسی و فیبر نوری را در دیتاسنتر مشخص می کند.

هنگام انتخاب کابل های مخابراتی برای پروژه هایی که نیاز به تطابق با استانداردهای آمریکایی یا دیتاسنتر دارند، استناد به این استانداردها ضروری است.

·        استاندارد های اروپایی EN و مقررات CPR

در اتحادیه اروپا و بسیاری از پروژه های بین المللی، علاوه بر استانداردهای فنی، کابل های مخابراتی باید با مقررات CPR نیز همخوانی داشته باشند:

• EN 50173: زیرساخت های کابل کشی برای فناوری اطلاعات در ساختمان ها
• EN 50575: الزام های CPR برای کابل های برق و مخابراتی در ارتباط با واکنش در برابر آتش، روش های آزمون و ارزیابی عملکرد

CPR کلاس بندی کابل ها را از نظر رفتار در برابر حریق مشخص می کند و برای پروژه هایی مانند بیمارستان، فرودگاه، مترو و ساختمان های بلند، انتخاب کلاس مناسب حریق برای کابل های مخابراتی الزامی است.

الزامات طراحی و مواد در تولید کابل های مخابراتی

کیفیت کابل های مخابراتی فقط وابسته به استانداردهای روی کاغذ نیست. نوع مواد و جزئیات طراحی ساختار کابل نقش تعیین کننده ای در عملکرد واقعی آن دارند.

1.     هسته رسانا و فیبر

در کابل های مسی مخابراتی، نوع مس و کیفیت هادی بسیار مهم است. استفاده از مس خالص با هدایت الکتریکی بالا مانند OFHC یا مس مطابق کلاس های استاندارد IEC باعث کاهش مقاومت، کاهش تلفات و افزایش طول مفید لینک می شود.

در کابل های فیبر نوری، نوع فیبر استفاده شده (مثلا G.652D یا G.657A2) روی موارد زیر اثر می گذارد:

• حداقل شعاع خمش مجاز
• تلفات ناشی از خمش و جوش
• سازگاری با شبکه های موجود
• عملکرد در طول موج های مختلف (مثلا 1310 و 1550 نانومتر)

برای مهندسان شبکه، توجه به نوع فیبر درج شده در دیتاشیت کابل های مخابراتی اهمیت زیادی دارد، زیرا انتخاب اشتباه می تواند در آینده باعث محدودیت در ارتقا ظرفیت شود.

2.     عایق و روکش

مواد عایق و روکش در کابل های مخابراتی علاوه بر حفاظت مکانیکی، از نظر ایمنی و رفتار در برابر آتش نیز مهم هستند. متداول ترین مواد:

• PVC: روکش متداول و اقتصادی، اما در حریق دود زیادی تولید می کند و می تواند گاز های خورنده آزاد کند.
• LSZH (کم دود و بدون halogen): در هنگام حریق دود کم تولید می کند و فاقد گاز های بسیار خورنده است، مناسب برای فضا های داخلی حساس مانند بیمارستان، مترو و مراکز داده.
• PE: برای کابل های فضای باز، مقاومت خوب در برابر رطوبت و UV دارد.

انتخاب نوع روکش برای کابل های مخابراتی باید بر اساس محیط نصب، الزامات CPR و استاندارد های پروژه انجام شود.

3.     زره و حفاظت مکانیکی

در کابل های مخابراتی فضای باز و خاکی، برای حفاظت در برابر ضربه، جوندگان و تنش های مکانیکی، از زره استفاده می شود:

• زره نواری فولادی (Steel Tape Armor)
• زره فولادی موج دار (Corrugated Steel Armor)
• زره دی الکتریک در محیط هایی که استفاده از فلز محدود است

استفاده صحیح از زره می تواند عمر شبکه را به شکل چشمگیری افزایش دهد و از قطع های مکرر جلوگیری کند، اما در عین حال وزن و سختی کابل را نیز بیشتر می کند.

3.     پرکننده ها، ژله و عناصر ضد رطوبت

در بسیاری از کابل های مخابراتی فضای باز، برای جلوگیری از نفوذ آب و رطوبت، از ژله، نخ های Water Blocking و نوار های خاص استفاده می شود. این عناصر از پیشروی رطوبت در طول کابل جلوگیری می کنند و جلوی افزایش تلفات و خرابی تدریجی را می گیرند.

آزمون های حیاتی کیفیت و عملکرد

هیچ کابل مخابراتی را نباید بدون انجام آزمون های استاندارد قبول کرد. آزمون ها در دو سطح تولید کننده و آزمون پذیرش در محل پروژه انجام می شوند.

A.     آزمون های فیبر نوری

در کابل های مخابراتی فیبر نوری، مهم ترین آزمون ها عبارتند از:

• اندازه گیری تلفات درج (Insertion Loss) و تلفات بازگشتی (ORL)
• استفاده از OTDR برای بررسی یکنواختی لینک، مکان اتصالات، جوش ها و عیب ها
• آزمون های مکانیکی و محیطی مطابق IEC 60794 1 21، مانند تست خمش، کشش، دما و ضربه

نتایج OTDR باید به صورت گزارش قابل ردیابی به همراه کابل تحویل داده شود تا در آینده برای عیب یابی و مقایسه استفاده شود.

B.     آزمون های مسی

در کابل های مسی مخابراتی و شبکه، آزمون های زیر حیاتی هستند:

• مقاومت DC هادی ها
• پارامترهای انتقالی مانند تضعیف، NEXT، FEXT، Return Loss
• تاخیر انتشار و اختلاف تاخیر بین زوج ها
• پارامترهای جدید مانند TCL و ELTCTL برای ارزیابی کیفیت بالانس کابل

این آزمون ها معمولا با دستگاه های تست مخصوص مانند Fluke انجام می شود. گزارش تست باید برای هر لینک ثبت و نگهداری شود.

C.     آزمون های محیطی و مکانیکی

برای اطمینان از عملکرد بلندمدت کابل های مخابراتی، آزمون های محیطی مهم هستند:

• چرخه دما و رطوبت
• مقاومت در برابر UV برای کابل های بیرونی
• تست فشار (Crush)، ضربه (Impact) و پیچش (Torsion)
• تست مقاومت در برابر روغن و مواد شیمیایی در محیط های صنعتی

عدم انجام این آزمون ها در مرحله تولید، ریسک خرابی زودهنگام کابل را افزایش می دهد.

D.    آزمون های ایمنی و حریق

در پروژه هایی که مشمول CPR هستند، باید کلاس حریق کابل های مخابراتی مشخص شود. به طور خلاصه:

• کلاس های B2ca، Cca، Dca و پایین تر، سطح عملکرد کابل در برابر حریق را نشان می دهند.
• آزمون های EN 61034 و EN 60754 برای اندازه گیری غلظت دود و میزان اسیدی بودن گاز های منتشر شده به کار می روند.

الزامات نصب و زیرساخت (ساختمان، بیرون، صنعتی)

حتی اگر بهترین کابل های مخابراتی بر اساس استاندارد تولید شده باشند، نصب غیر اصولی می تواند مزیت های آن را از بین ببرد.

حداقل شعاع خمش، کشش مجاز و نیروی نصب

هر کابل مخابراتی در دیتاشیت خود حداقل شعاع خمش و حداکثر نیروی کشش را دارد. تجاوز از این مقادیر می تواند باعث:

• افزایش تلفات در فیبر نوری
• ایجاد میکرو ترک در هادی یا عایق
• کاهش طول عمر کابل

در فیبر های G.657 شعاع خمش بهبود یافته است، اما این به معنی بی نیاز بودن از رعایت شعاع خمش نیست. مهندس ناظر باید این مقادیر را در زمان طراحی مسیر و نصب کنترل کند.

مسیرهای عبور و هم زیستی با کابل های توان

در داخل ساختمان و تاسیسات صنعتی، کابل های مخابراتی معمولا در کنار کابل های توان نصب می شوند. برای کاهش تداخل الکترومغناطیسی باید:

• فاصله مناسب بین کابل های قدرت و کابل های مخابراتی حفظ شود.
• از کابل های شیلددار در محیط های پر نویز استفاده شود.
• سیستم ارت و باندینگ برای کابل های شیلددار به درستی اجرا شود.

عدم توجه به این موارد می تواند باعث افت کیفیت سیگنال و بروز خطا در ارتباط شود.

مدیریت اتصالات و نقاط پایان

در کابل های مخابراتی فیبر نوری، انتخاب و نصب صحیح کانکتور ها اهمیت زیادی دارد:

• استفاده از کانکتورهای استاندارد مانند LC، SC، MPO مطابق کاربرد
• توجه به نوع پولیش (UPC یا APC) بر اساس طراحی لینک
• حفاظت مکانیکی مناسب از پیگتیل ها و پچ کورد ها داخل باکس ها و رک ها

در کابل های مسی، کیفیت ترمینیشن، نوع کیستون و پنل، و رعایت استانداردهای TIA 568 در چیدمان زوج ها تاثیر مستقیم بر عملکرد دارد.

انطباق قانونی و مستند سازی

برای اینکه یک پروژه مخابراتی به صورت حرفه ای قابل ردیابی و ممیزی باشد، فقط داشتن کابل استاندارد کافی نیست. مستند سازی صحیح نیز ضروری است.

Declaration of Conformity و نشانه گذاری CE

برای کابل های مخابراتی که در بازار اروپا عرضه می شوند، تولید کننده باید Declaration of Conformity ارائه دهد که نشان دهد کابل با استانداردهای مربوطه مانند EN 50575 و دیگر الزامات مطابقت دارد.

نشانه گذاری CE و ذکر کلاس CPR روی روکش کابل و لیبل ها به مهندسان کمک می کند تا در محل پروژه بتوانند کابل را شناسایی کنند.

ردیابی تولید و اطلاعات روی روکش کابل

روی روکش کابل های مخابراتی استاندارد، اطلاعات زیر معمولا درج می شود:

• نام یا برند تولید کننده
• نوع کابل و شناسه استاندارد
• کلاس حریق (در صورت وجود)
• شماره بچ یا سری تولید
• متر شمار برای تسهیل نصب

این اطلاعات امکان ردیابی کابل در صورت بروز مشکل را فراهم می کند.

مدارک تحویل: گزارش آزمون و مستندات فنی

در تحویل کابل های مخابراتی برای پروژه های حرفه ای، باید مدارک زیر ارائه شود:

• گزارش آزمون های کارخانه ای
• گزارش های OTDR و تست فلوک در صورت وجود
• دیتا شیت کامل شامل ساختار، مواد و استانداردهای پوشش داده شده

این مدارک در زمان ممیزی کیفیت و تحویل موقت و دائم پروژه مورد استناد قرار می گیرد.

TCO و ریسک ها در انتخاب کابل های مخابراتی

بسیاری از تصمیم های خرید فقط بر اساس قیمت اولیه گرفته می شود، در حالی که در کابل های مخابراتی باید به TCO یا هزینه کل مالکیت توجه کرد.

·        هزینه های پنهان ناشی از عدم انطباق استاندارد

استفاده از کابل های مخابراتی غیر استاندارد می تواند پیامدهای زیر را داشته باشد:

• کاهش پهنای باند مؤثر و نیاز به ارتقا زودتر از موعد
• افزایش نرخ خرابی و قطعی های مکرر
• هزینه های نیروی انسانی برای عیب یابی و تعمیر
• ریسک از دست رفتن داده ها و کاهش سطح خدمات

این هزینه ها در بسیاری از مواقع چند برابر تفاوت قیمت اولیه کابل استاندارد و غیر استاندارد است.

·        انتخاب ماده و کلاس حریق در پروژه های حساس

در بیمارستان ها، مترو، تونل ها، فرودگاه ها و مراکز داده، انتخاب کلاس حریق و نوع روکش کابل های مخابراتی اهمیت حیاتی دارد. در چنین پروژه هایی:

• استفاده از کابل های LSZH با کلاس های بالاتر CPR توصیه می شود.
• باید بررسی شود که آیا مدارک آزمایش CPR و DoP توسط تولید کننده ارائه شده است یا خیر.

نادیده گرفتن این موضوع می تواند در زمان بروز حریق، پیامدهای جانی و حقوقی جدی داشته باشد.

چک لیست انتخاب تامین کننده بر اساس استاندارد و شواهد آزمون

در انتخاب تامین کننده کابل های مخابراتی، فقط قیمت نباید معیار باشد. موارد مهم:

• داشتن گواهی های معتبر و قابل استعلام
• امکان ارائه گزارش آزمون برای بچ های تولیدی
• شفافیت در ذکر استانداردهای پوشش داده شده در دیتا شیت

 

اشتباهات رایج در پروژه ها

در بسیاری از پروژه های مخابراتی و شبکه، اشتباهات تکراری دیده می شود که با آگاهی از آنها می توان از بروز مشکل جلوگیری کرد.

1.     استفاده از کابل های غیر هم خوان با CPR در فضا های داخلی

در پروژه های ساختمانی و صنعتی، گاهی برای کاهش هزینه، از کابل های مخابراتی بدون کلاس حریق مناسب در رایزر ها، شفت ها و فضاهای عمومی استفاده می شود. این کار در زمان حریق می تواند باعث تولید دود غلیظ و گاز های خورنده شود.

2.     بی توجهی به شعاع خمش در فیبر های با خمش پذیری بالا

برخی تصور می کنند که چون فیبر G.657 خمش پذیری بهتری دارد، می توان آن را بدون محدودیت خم کرد. در حالی که:

• هر کابل فیبر نوری حداقل شعاع خمش خود را دارد.
• خمش بیش از حد می تواند باعث افزایش تلفات و بروز قطع های متناوب شود.

3.     عدم انجام آزمون پذیرش قبل از تحویل

یکی از اشتباهات رایج، عدم انجام تست های پذیرش مانند OTDR و Fluke قبل از تحویل پروژه است. این کار باعث می شود:

• مشکلات نصب کشف نشده باقی بماند.
• بعدا برای عیب یابی، زمان و هزینه زیادی صرف شود.

چک لیست اجرایی برای مهندسین شبکه و ناظرین

در این بخش، یک چک لیست کاربردی برای انتخاب و پذیرش کابل های مخابراتی ارائه می شود:

• آیا استانداردهای مرجع (مانند IEC 60794، IEC 61156، ISO IEC 11801، TIA 568، ITU T G.652 یا G.657) در دیتا شیت ذکر شده است؟
• آیا نوع فیبر یا کلاس کابل مسی با نیاز پروژه (طول لینک، پهنای باند، محیط نصب) تطابق دارد؟
• آیا کلاس حریق و نوع روکش (PVC، LSZH، PE) متناسب با محیط نصب انتخاب شده است؟
• آیا روی روکش کابل اطلاعات تولید کننده، نوع کابل و شماره بچ درج شده است؟
• آیا گزارش های آزمون کارخانه ای و در صورت امکان تست های میدانی (OTDR، Fluke) ارائه شده است؟
• آیا حداقل شعاع خمش و حداکثر نیروی کشش در طراحی مسیر و نصب رعایت شده است؟
• آیا فاصله مناسب از کابل های قدرت و الزامات ارت و باندینگ در کابل های شیلددار رعایت شده است؟

جدول مقایسه کلاس های CPR و نوع روکش متداول

در جدول زیر به طور خلاصه ارتباط کلاس های رایج CPR با نوع روکش های متداول در کابل های مخابراتی نشان داده شده است. این جدول یک راهنمای ساده است و جایگزین استاندارد رسمی نیست.

کلاس CPR تقریبی	نوع روکش متداول	سطح عملکرد در حریق (خلاصه)	کاربرد معمول در کابل های مخابراتی
B2ca	LSZH با ترکیب ویژه	عملکرد بسیار بالا، دود بسیار کم، گاز کم	تونل ها، مترو، مراکز حساس با تراکم بالا
Cca	LSZH با کیفیت بالا	عملکرد بالا، دود کم، گاز محدود	ساختمان های اداری، بیمارستان، مراکز داده
Dca	PVC بهبود یافته یا LSZH اقتصادی	عملکرد متوسط، مناسب فضاهای کم خطر	فضاهای اداری کم تردد، مسیرهای فرعی
Eca و پایین تر	PVC معمولی	عملکرد پایه، دود و گاز بیشتر	کاربردهای محدود، اغلب توصیه نمی شود برای فضاهای داخلی حساس

در انتخاب کابل های مخابراتی برای پروژه های جدید، توصیه می شود حداقل کلاس Cca یا Dca بر اساس سطح ریسک ساختمان مورد توجه قرار گیرد.

پرسش های متداول

1. برای یک ساختمان اداری معمولی، چه استانداردی برای کابل های مخابراتی مناسب است؟

برای شبکه داخلی، استفاده از کابل های زوج تابیده مطابق TIA 568 و ISO IEC 11801 (مثلا Cat6 یا Cat6a) مناسب است. از نظر حریق، حداقل کلاس Dca و ترجیحا Cca با روکش LSZH توصیه می شود.

2.  آیا همه کابل های فیبر نوری برای خم شدن در سینی ها و داکت های تنگ مناسب هستند؟

خیر. فیبر های G.657 برای خمش بهتر طراحی شده اند، در حالی که فیبر های G.652 نسبت به خمش حساس تر هستند. حتی در کابل های G.657 نیز باید حداقل شعاع خمش درج شده در دیتا شیت رعایت شود.

3.  آیا لازم است برای هر حلقه کابل مخابراتی گزارش آزمون جداگانه دریافت شود؟

در پروژه های حساس و حرفه ای، دریافت گزارش آزمون برای هر بچ تولیدی و حتی تست های میدانی روی لینک های نصب شده بسیار توصیه می شود. این کار ریسک خرابی های پنهان را کاهش می دهد.

4.  تفاوت اصلی بین کابل PVC و LSZH در چیست؟

کابل های LSZH در زمان حریق دود کم تر و گاز های خورنده بسیار کم تری نسبت به کابل های PVC تولید می کنند. به همین دلیل برای فضا های داخلی حساس و مسیر های فرار توصیه می شوند.

5.  آیا استفاده از کابل های مخابراتی با استاندارد پایین تر ولی ارزان تر توجیه اقتصادی دارد؟

در ظاهر ممکن است هزینه اولیه کمتر باشد، اما با در نظر گرفتن TCO و هزینه های پنهان مانند خرابی های زودرس، کاهش پهنای باند و هزینه عیب یابی، در بسیاری از موارد این تصمیم اقتصادی نیست.

6.  آیا استاندارد های TIA و ISO IEC با هم ناسازگار هستند؟

خیر. این استانداردها معمولا هم پوشانی دارند و در بسیاری از موارد، محصولات برای تطابق با هر دو طراحی می شوند. با این حال در مشخصات دقیق و روش ها ممکن است تفاوت هایی وجود داشته باشد.

7.  در کابل های مخابراتی شیلددار، اگر ارت به درستی وصل نشود چه اتفاقی می افتد؟

در صورت عدم اتصال صحیح شیلد به سیستم ارت، نه تنها مزیت کاهش نویز از بین می رود، بلکه ممکن است شیلد مانند آنتن عمل کند و نویز بیشتری وارد سیستم شود. همچنین در برخی شرایط خطرات ایمنی به وجود می آید.

جمع بندی و توصیه اجرایی

کابل های مخابراتی ستون فقرات هر شبکه ارتباطی هستند. انتخاب درست استاندارد، مواد، ساختار و تامین کننده، در کنار نصب صحیح و انجام آزمون های لازم، شرط اصلی برای داشتن شبکه ای پایدار، ایمن و قابل توسعه است.

• همیشه به استاندارد های مرجع مانند IEC 60794، IEC 61156، ISO IEC 11801، ITU T G.65x و TIA 568 مراجعه کنید.
• نوع فیبر یا کلاس کابل مسی را متناسب با طول لینک، پهنای باند و محیط نصب انتخاب کنید.
• کلاس حریق و نوع روکش کابل های مخابراتی را بر اساس ریسک حریق و نوع ساختمان تعیین کنید.
• از تامین کنندگانی استفاده کنید که شواهد آزمون و مستندات کامل ارائه می کنند.
• قبل از تحویل پروژه، آزمون های پذیرش مانند OTDR و تست فلوک را انجام دهید و نتایج را مستند کنید.